Fernand Huts is de flamboyante topman van de Antwerpse logistieke groep Katoen Natie. Toen hij in 1981 natiebaas werd, telde Katoen Natie zestig werknemers. Nu heeft het bedrijf 9.300 werknemers in 26 landen.

Maar Huts is nog zo veel meer dan alleen maar ondernemer. In 1995 was hij een tijdje parlementslid voor Open VLD. Maar zijn collega-volksvertegenwoordigers zagen hem bijna nooit opdagen. En hij is een verwoed verzamelaar van niet-vliegende vliegtuigen (Panamarenko) en getatoeëerde varkens (Wim Delvoye).

Iemand met zo veel uitkijktorens in de wereldeconomie en zo’n brede maatschappelijke kijk, wie kunnen we beter bellen voor een gesprek over de impact van de economische crisis, dacht de redactie van De Tijd. Bovendien kan hij vrijuit spreken. Zijn bedrijf is niet beursgenoteerd. Dat was voor Kerstmis 2008. Tegen zijn gewoonte in, was Huts er naar eigen zeggen “nog niet klaar voor”. Volgens de journalist die hem belde, klonk Huts toen zenuwachtig. “Ik ben heel druk bezig met het bestrijden van de crisis,” zei Huts aan de telefoon. “Wat we nu meemaken, is nooit vertoond. Bel me later eens terug.”

Vorige week belde hij zelf naar De Tijd: “Kom maar af.” Dat hij toen, voor Kerstmis, zenuwachtig was, lacht hij nu weg. “Zenuwachtig? Waarschijnlijk moest ik net mijn hond laten besnijden.” Wat we toen niet mochten weten, vertelt hij nu ongegeneerd: “In juni 2008 hebben we beslist om alle investeringen die we konden terugdraaien ook daadwerkelijk terug te schroeven. Dat gaat om miljarden. In september zijn we begonnen met besparingen. Iedereen, van hoog tot laag, mocht drie besparingsideeën lanceren. We hebben die onmiddellijk toegepast. En deze maand was er een nieuwe vergadering onder het motto: ‘Prepare for more shit’.” Tja, Huts is niet voor niets een fan van (de kakmachine van) Wim Delvoye.

Deze keer wil Huts wel vooruit kijken: “In juli en augustus gebeurt er niets. De directeurs zijn weg. Het is vakantie. Mensen hebben nog een zeker gelukzalig gevoel. Het zonnetje schijnt. Nu heeft niemand goesting om failliet te gaan. Het koppeke van de bedrijfsleiders staat er niet naar. Maar in september komt iedereen terug en dan worden de beslissingen genomen. En in oktober is het patat.”

Je ziet: financiële communicatie kán beeldrijk en glashelder zijn. Ondertussen wens ik je een onthutsend goeie vakantie!

Paul D’Hoore is lid van de C-Board van Groep C. Meer informatie over de C-Board vindt u hier