De rechtbank van Hasselt heeft uitspraak gedaan in de zaak van Noël Slangen en zijn bedrijf tegen Knack. De rechtbank is van oordeel dat ze voor de publicaties van 2002 de persvrijheid moet laten primeren op de geleden schade. Voor de publicaties van 2007 is dit evenwel niet het geval. Deze worden door de rechtbank gezien als een wraakoefening voor de procedure tegen het blad. De rechtbank meent evenwel dat de geleden schade onvoldoende aangetoond werd. Slangen hoopt deze veroordeling op basis van dit harde oordeel van de rechtbank van eerste aanleg alsnog te verkrijgen in de beroepsprocedure.

Voor de publicaties in 2002 diende de rechtbank een belangenafweging te maken tussen de persvrijheid en het recht van iedere persoon op goede naam en faam. De rechtbank besluit dat ze voor de publicaties van 2002 ‘deze belangenafweging doorslaat in het voordeel van de persvrijheid’.

Wat de publicaties van 2007 betreft is de rechtbank echter van oordeel dat Knack hier wel degelijk in de fout gegaan is. De rechtbank stelt in haar vonnis dat het tijdschrift en haar auteurs hier duidelijk niet aan journalistiek deden maar de intentie hadden om Slangen ‘aan te pakken’ : ‘In plaats dat het artikel [van 2007] zoals de publicaties van 2002 tot doel heeft om het publiek te informeren en enkele kritische bedenkingen te plaatsen bij de handelingen van eisende partijen, is dit artikel er eerder op gericht om eisende partijen aan te pakken omdat zij verwerende partijen voor de rechtbank in schadevergoeding hebben gedagvaard voor de publicaties in 2002.

Zowel voor auteur Draulans, hoofdredacteur Van Cauwelaert als de uitgever stelt de rechtbank : ‘Hij [Draulans] heeft bijgevolg een fout begaan in de zin van art. 1382 B.W. zodat hij aansprakelijk is voor de schade die hierdoor werd veroorzaakt’. Er werd eveneens besloten dat Knack op een wederrechtelijke manier misbruik had gemaakt van de door haar opgevraagde juridische dossiers, waaruit ze overigens selectief citeerde. Dit wordt meer bepaald uitgever Roularta ten laste gelegd : ‘Er dient dan ook belsoten te worden dat derde verweerster Roularta Media Group N.V. inzake de publicatie van 18.04.2007 waarbij misbruik werd gemaakt van de toelating van het Openbaar Ministerie’ aansprakelijk is zowel op basis van art. 1382 B.W. als op basis van art. 1384,3de lid B.W.

De rechtbank wijst evenwel geen schadevergoeding toe omdat zij stelt dat Slangen en zijn bedrijf ‘geen enkel concreet bewijsstuk bij brengt dat zij commerciële schade geleden hebben en dat er klanten zouden afgehaakt hebben door de betwiste publicaties’. Gezien er geen symbolische schadevergoeding geëist werd kon de rechtbank derhalve niet tot veroordeling overgaan.

Noël Slangen en Groep C overwegen nu in beroep te gaan om op basis van de bewezen fouten de schade alsnog aan te tonen en in ondergeschikte orde een symbolische schadevergoeding te eisen om tot een effectieve veroordeling te komen van Knack, Dirk Draulans en Van Cauwelaert op basis van de feiten die door de rechtbank van Hasselt bewezen geacht worden.

Noël Slangen “Wij hadden natuurlijk liever een duidelijker terechtwijzing van Knack gezien in de vorm van een schadevergoeding, maar zijn toch tevreden. Gezien er zelden uitspraken gedaan worden in zaken tegen media denk ik dat dit een sterke veroordeling is van de praktijken van het blad Knack. Wie de publicaties van 2002 nog kon verdedigen zag wel in dat sinds de afgelopen jaren het enkel nog om een persoonlijke afrekening ging. Dat heeft de rechtbank nu ook met zoveel woorden gezegd. En het is duidelijk dat zulke praktijken een medium onwaardig zijn.”